YaÅŸama(ya) Dair
Sahip olduÄŸumuz bütün nimetlerde olduÄŸu gibi herhangi bir ÅŸeye gayret ederek ve çaba sarf ederek sahip olmak, bir iÅŸi baÅŸarmak da Allah'ın bir lütfudur, ikramıdır. Bizlere verdiÄŸi irade kullanılarak O'nun izni ve takdiri ile gerçekleÅŸmektedir.
Sosyal medyada bilmediÄŸi ve tanımadığı kimseler tarafından sanal olarak beÄŸenilme istek ve arzusu insanın kendisini basitleÅŸtirme ve deÄŸersizleÅŸtirmesinden baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir. Sosyal medyada ve sanal dünyada beÄŸenilmek ve baÅŸarılı olmak için, reyting uÄŸruna, kazanma adına hiçbir kutsal ve kural tanımadan, hak hukuk gözetmeden programlar yapılabilmekte ve içerikler üretilebilmektedir.
Kur'an'da insan anlatılırken onun çift karakterli yapısına iÅŸaret edilmektedir. Ä°nsanın bu durumu onu hayra ya da ÅŸerre yöneltmektedir. Ä°nsanı hayra yöneten özellikleri takdir edilip övülürken ÅŸerre yönelten özellikleri yerilmekte ve insanlar bu özelliklerinden sakındırılmaktadır. Hayra yönelten özellikleri rahmani ve meleki olarak vasıflandırılırken ÅŸerre yöneltilen özellikleri nefsani ve ÅŸeytani olarak vasıflandırılmaktadır.
Ä°blis’le meleklerin Hz. Âdem’in yaratılışındaki tavırları bu öÄŸretinin (baÅŸarı ve beÄŸeni) temellerini oluÅŸturmaktadır. Melekler bütün bilgilerin, baÅŸarının, övgünün Allah'a ait olduÄŸunu itiraf edip Yüce Yaratıcıyı takdir ve takdis etmiÅŸlerdir. “Yâ Rab! Seni noksan sıfatlardan tenzih ederiz, senin bize öÄŸrettiklerinden baÅŸka bizim bilgimiz yoktur. Åžüphesiz alîm ve hakîm olan ancak sensin, dediler.” (Bakara, 2/32) Åžeytan ise yaratıcısının nimetlerine karşı nankörlük yaparak kendine verilen nimetleri görmezden gelmiÅŸ ve “ben ondan daha hayırlıyım” (Sad, 38/76) diyerek kendini beÄŸenme yolunu tercih ederek Rabbine isyan etmiÅŸtir. “Ä°blis: Ben ondan hayırlıyım! Beni ateÅŸten yarattın, onu çamurdan yarattın, dedi.” (Sad, 38/76)
Hz. Âdem ve ÅŸeytanla baÅŸlayıp, Habil ve Kabil ile devam eden sonrasında da diÄŸer peygamberler ve kavimlerin ileri gelenleri ile devam eden hak batıl mücadelesinde karşı karşıya gelmelerinin temelinde bu nefsani ve ÅŸeytani özellikler bulunmaktadır. Bu ego, bencillik, kibir, haset gibi insanı Rabbine ve onun nimetlerine karşı gelmeye sevk eden özellikler Kur'an'da ve Hz. Peygamber’in hadislerinde hep yerilmiÅŸ müminler bu hususlarda uyarılmışlardır.
“Çünkü Allah, kendini beÄŸenen ve çokça övünüp duran kimseleri kesinlikle sevmez.” (Nisa, 4/36)
“Yeryüzünde böbürlenerek dolaÅŸma!” (Ä°srâ, 17/27)
"Kibirlenerek insanlardan yüzünü çevirme ve yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Çünkü Allah, kibirle kasılan, kendini beÄŸenmiÅŸ, çokça övünüp duran hiç kimseyi sevmez." (Lokman, 31/18)
"Üç ÅŸey helâk edicidir: Ä°taat edilen cimrilik, peÅŸine düÅŸülen nefsanî istekler ve kiÅŸinin kendini beÄŸenmesi." (Taberânî, el-Mu’cemü’l-Evsat, 5448)
"Åžayet hiç günah iÅŸlemiyor olsaydığınız, sizin için günah iÅŸlemekten daha büyük bir tehlikeden korkardım: Ucubdan (Kendini beÄŸenme) sakının, ucubdan sakının!" (Bezzâr, el-Müsned, 6936)
"KiÅŸinin Allah'tan korkması ilim olarak yeter. KiÅŸinin kendini beÄŸenmesi cahillik olarak yeter." (Beyhakî, Åžuabü'l-Ä°man, 2/204)
“Kalbinde zerre kadar kibir olan kimse cennete giremez. Sahâbînin biri: Ä°nsan elbise ve ayakkabısının güzel olmasını arzu eder, deyince ÅŸunları söyledi: Allah güzeldir, güzeli sever. Kibir ise hakkı kabul etmemek ve insanları küçümsemektir.” (Müslim, “Îmân”, 147)
“Vaktiyle kendini beÄŸenmiÅŸ bir adam güzel elbisesini giymiÅŸ, saçını taramış, çalım satarak yürüyordu. Allah Teâlâ onu yerin dibine geçiriverdi. O ÅŸahıs kıyamete kadar debelenerek yerin dibini boylamaya devam edecektir.” (Buhârî, “Enbiyâ”, 54, “Libâs”, 5)
Yazının Devamı İçin Abone Olmalısınız
